To su u najcesce kombinacije lava i ptice i lava i covjeka, od kojih je najpoznatija Sfinga. Iz Mesopotamije dolazi mesanac lava ili bika i covjeka, i lava i ptice grabljivice, skorpiona i covjeka, raznih zmajeva i sl. Najpoznatiji njihovi predstavnici bili su sirusi ("vavilonski zmajevi"
i kerubini, krilati bikovi-strazari s ljudskom glavom. Kako su se od tih bica razvili grifoni, nije pouzdano utvrdjeno. Moze se reci da je u Egiptu prevladao tzv. pticji tip, a u Mesopotamiji i Persiji lavlji tip. Na grckom tlu se susrecemo s grifonima najpre na umetnickim predmetima sa Krita (iz 17-16. veka p.n.e.) a zatim iz Sparte (8-7. vek p.n.e.)
Ta bica se u knjizevnosti prvi put pominju kod Hesioda, ali taj podatak potice od starovjekovnog komentatora njegovog djela. Prvi ih u prvoj polovini 5. veka p.n.e. spominje Herodot. Pise da su to cudovista s lavljim telom, orlovskim krilima i kandzama, koja zive negde daleko na severu Azije, cuvajuci tamo od jednookih Arismapana bogata lezista zlata. Eshil ih naziva "Zevsovim psima s pticjim kljunom koji ne laju". Kasniji autori su doznali nesto vise o njima. Grifoni su, navodno, bili jac od bilo koje druge zivotinje, sa izuzetkom lava i slona. Covek je mogao da ih se domogne samo neposredno sto su se izlegli, a ziveli su u Indiji ili Baktriji. U Indiji su progonili kopace zlata, ali ne zbog zlata, vec zbog straha za svoju mladuncad. U Baktriji su kandzama sami grebali i iskapali zlato i od njega gradili svoja gnezda, a ljudi su u svojoj pohlepi za zlatom skupljali otpatke od njihovih gnijezda. Grifoni nisu dosli u neposredan dodir sa junacima grckih mitova. Od bogova je vezu s njim, jos uvek nejasnu, imao jedino bog Apolon.
use google.ba
